- Mesaj
- 183
- Beğeni
- 118
- Puan
- 706
- Ticaret Puanı
- 0
![bad-vegan-fame-fraud-fugitives-tv-review-2022.jpeg](https://s3.amazonaws.com/static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/bad-vegan-fame-fraud-fugitives-tv-review-2022/bad-vegan-fame-fraud-fugitives-tv-review-2022.jpeg)
Konu kurgudan çok daha tuhaf olan gerçek hikayeleri çözmeye geldiğinde Chris Smith bir teknisyendir. Onun sekiz-"The Disappearance of Madeleine McCann" adlı bölüm belgeselleri de Netflix'teki en iyi gerçek suç projelerinden biri olarak duruyor ve Smith'in bu tür yaşamdan daha büyük hikayeleri listelemede ne kadar iyi olabileceğinin bir örneği. Ve bu yüzden Sarma Melngailis'in hikayesi olan gülünç pembe dizi için mükemmel bir seçim. Smith, Melngailis ile ilginç bir mesafeyi koruyor ve izleyicilerin ona karşı duydukları sempati düzeyine büyük ölçüde karar vermelerine izin veriyor.
Melngailis, 1999 yılında Fransız Mutfak Enstitüsü'nden mezun olduktan sonra 2000'lerin başında New York mutfak sahnesinde bir ün kazandı. İş, One Lucky Duck ve Takeaway'i içerecek şekilde genişledi ve Sarma, mutfak evrenindeki en büyük yükselen yıldızlardan biri gibi görünüyordu. Sarma Melngailis, diğer şeylerin yanı sıra, kendisine Shane Fox da adını veren Anthony Strangis adında bir adamla çıkmaya başladı. Melngailis'i, Foxwoods Casino'da harcamak üzere şirketinden elde ettiği kârı sürekli olarak hesabına çekmeye ikna eden bir kumar bağımlısı olan seviye dolandırıcı.
Strangis'in Melngailis'i inanmaya ikna ettiği şeylerin hemen hemen hepsi, bireysel olarak alındığında gülünç görünüyor, ancak "Kötü Vegan", bu istismarcı beyin yıkama dinamiklerinin zaman içinde nasıl geliştiğini kronikleştirme konusunda mükemmel bir iş çıkarıyor. Tekrar tekrar ve giderek daha çılgın yollarla. Melngailis inanılmaz derecede savunmasız ve açıktır, tüm bunlara nasıl düştüğünü ve bir kaçağa nasıl düştüğünü ortaya koymaktadır. Smith, röportaj konularını Melngailis'e sempati duyacak şekilde dikkatlice seçer.
Pure Food and Wine çalışanları hayal kırıklığını ifade ediyor, ama proje, en azından son bölüme kadar, Sarma'nın sorumluluğu merkeze gelinceye kadar, parmağıyla Sarma'yı işaret etme konusunda çok temkinli hissettiren bir şekilde çerçeveleniyor. Bu dengeyi korumak için sansasyonel tekniklerden akıllıca kaçınıyor ve ilgili kişilerin hikayelerini tabloidden daha trajik bir şekilde anlatmasına izin veriyor. Bu hikayenin, şöhretin, aşırılığın ve baskının onun kararlarından bazılarını nasıl etkilediğini biraz daha derinden inceleyen bir versiyonu var. Ancak bu, Smith'in anlaşılır bir şekilde yapmakla ilgilenmediğinden biraz daha fazla mesafe ve muhtemelen biraz terapi gerektirebilir.
Sonunda, "Kötü Vegan" çılgınlığı içinde neredeyse uyuşuyor, çoğunlukla Sarma Melngailis gibi biri belirli bir yola başladığında, geri dönme umudunun imkansız olduğu anlamına geliyor.