- Mesaj
- 11.905
- Çözümler
- 564
- Beğeni
- 13.270
- Puan
- 5.915
- Ticaret Puanı
- 2
Her insanın başına gelmiştir diye düşünüyorum. Sevgilinizden ayrılırsınız, yakınınız vefat eder, bir kadın/erkek tarafından reddedilirsiz, sevdiğiniz eşyayı kaybedince ve kötü bir anınız canlandığında. Ağlamak istersiniz ağlayamazsınız.
Kalbinizde bir ağrı oluşur, gözler yaş dökülecekmiş gibi buğulanır. Boğazınız dararır gibi olur ve nefes almakta güçlük çekerseniz. Evet arkadaşlar fiziki olarak; ağlamak isteyip, ağlayamamak bu.
Gelin birde felsefi yönden bakalım.
Bakın bunu hastanede yatarken günlüğüme yazmıştım. Şimdi sizle paylaşacağım.
İçimde bir bahçe var. Her taraf karanlık. Birden bir yıldız belirir. Aha işte beni bu karanlıktan kurtaracak ışık. Dur bir dakika bu şey yıldız değil. Giderek büyüyor. Hemen şu taşın arkasına saklanim. Sonra güm diye ağaçlara çarpar. Etraf adeta cehenneme dönüştü heryer yanıyor. Boğulacak gibi hissediyorum. Aaa bak yukarıdan yağmur çizeliyor. Uzun süredir yağmıyordu. Yağmurun altına elimi koydum ve avucum su dolana kadar bekledim. Çok susamıştım. Hem hiç yağmur suyunun tadına bakmamıştım. "Bu ne be! ACI BUU." Dercesine bağırır. Yağmur tuzlu yağıyor. Bu bahçeye zarar verecek. Ve bir süre sonra yağmur durur. Ama yağmur hafif yağıyordu. Hem daha ateşide sözdürmedi. Bulutlara baktım. Birde ne göreyim. Kara bulutlar çok hızlı hareket ediyordu. Sanki yağmak istiyor ama birşey yağmasını engelliyor. Şimşek çakmaya başladı.
"Olamaz! Çok fazla şimşek ve gürültü var. Olamaz şimşekler alev çıkarıyor."
Çevre iyice yandı kaçmalıyım buradan.
Aaaaaa!
"Lanet olsun çukura düştüm."
"Heey bana yardım edin, kurtarın beni buradan."
"lüütfeeeen, lüüüüüüüüüüüütfeeeennn. Kurtarın beni buradan."
Artık Eray o çukurda kaldı. Ormanda yanıyor. Yağmur yağsaydı belki ateşi söndürürdü ama o yağmurda tuzlu. Eray, oturup çaresizce kaçış yolları denedi. Ama bir türlü oradan çıkamıyor.
Günler geçti ve artık Eray çok yoruldu. Nedense ağlayamıyordu. Gözlerinden yaş akmıyordu. Eray, kendi kendine konuşmaya başlar;
"Buradan kurtulmamım yolu, kuş olup uçmam lazım. 1 dk insanlar ölünce ruhları çıkar. Filmlerde hep görürdüm ruhlar uçardı. Bende kendimi öldüriyim en iyisi. Benim için tek çıkış bu."
Eray, intiharın düşündüğü gibi kolay olmadığını anladı çukurda kendini öldürmeye çabalasada bir türlü öldüremedi. Umarım orada ölmeden birisi elini uzatır.
Kalbinizde bir ağrı oluşur, gözler yaş dökülecekmiş gibi buğulanır. Boğazınız dararır gibi olur ve nefes almakta güçlük çekerseniz. Evet arkadaşlar fiziki olarak; ağlamak isteyip, ağlayamamak bu.
Gelin birde felsefi yönden bakalım.
Bakın bunu hastanede yatarken günlüğüme yazmıştım. Şimdi sizle paylaşacağım.
İçimde bir bahçe var. Her taraf karanlık. Birden bir yıldız belirir. Aha işte beni bu karanlıktan kurtaracak ışık. Dur bir dakika bu şey yıldız değil. Giderek büyüyor. Hemen şu taşın arkasına saklanim. Sonra güm diye ağaçlara çarpar. Etraf adeta cehenneme dönüştü heryer yanıyor. Boğulacak gibi hissediyorum. Aaa bak yukarıdan yağmur çizeliyor. Uzun süredir yağmıyordu. Yağmurun altına elimi koydum ve avucum su dolana kadar bekledim. Çok susamıştım. Hem hiç yağmur suyunun tadına bakmamıştım. "Bu ne be! ACI BUU." Dercesine bağırır. Yağmur tuzlu yağıyor. Bu bahçeye zarar verecek. Ve bir süre sonra yağmur durur. Ama yağmur hafif yağıyordu. Hem daha ateşide sözdürmedi. Bulutlara baktım. Birde ne göreyim. Kara bulutlar çok hızlı hareket ediyordu. Sanki yağmak istiyor ama birşey yağmasını engelliyor. Şimşek çakmaya başladı.
"Olamaz! Çok fazla şimşek ve gürültü var. Olamaz şimşekler alev çıkarıyor."
Çevre iyice yandı kaçmalıyım buradan.
Aaaaaa!
"Lanet olsun çukura düştüm."
"Heey bana yardım edin, kurtarın beni buradan."
"lüütfeeeen, lüüüüüüüüüüüütfeeeennn. Kurtarın beni buradan."
Artık Eray o çukurda kaldı. Ormanda yanıyor. Yağmur yağsaydı belki ateşi söndürürdü ama o yağmurda tuzlu. Eray, oturup çaresizce kaçış yolları denedi. Ama bir türlü oradan çıkamıyor.
Günler geçti ve artık Eray çok yoruldu. Nedense ağlayamıyordu. Gözlerinden yaş akmıyordu. Eray, kendi kendine konuşmaya başlar;
"Buradan kurtulmamım yolu, kuş olup uçmam lazım. 1 dk insanlar ölünce ruhları çıkar. Filmlerde hep görürdüm ruhlar uçardı. Bende kendimi öldüriyim en iyisi. Benim için tek çıkış bu."
Eray, intiharın düşündüğü gibi kolay olmadığını anladı çukurda kendini öldürmeye çabalasada bir türlü öldüremedi. Umarım orada ölmeden birisi elini uzatır.